Yol, camın buğusunu sildim
Rüzgâra dokunmadım
Lâkin soğuk ellerimde kaldı
Radyonun sesini açan el sıcaktır elbet
Ellerim ellerinden ayrı kalalı
Soğuk olması doğaldır elbet
Bir çam ağacı geride kaldı
Bir dere bir trafik ışığı bir karga
Yol çatallaşıyor ileride
Yüreğimin orta yerinde
Ayağıma pelesenk ettiğim
Yol da çatallaşmış
Yollar ne sevilesi ne gidilesi
Geride sen kaldıkça
Yüreğimde bir varış noktası daha
Kararıyor süveyda!

Yol devam etti,
Yanlış yol olmasın bu
Yanlış yol
Ve önermesi yanlış varış noktası
Süveyda,
Kalkıp buradan yüzümü sana dönmeden
Emeklemek de olsa
Sana hücuma kalkmadan
Ölmekten korkuyorum
Bu sefer de seni
Bu iki yanımdan akan
Ucu bucağı olmayan tarlalarda
Bir yaban çiçeği olarak tasvir ediyorum
Bir bahçıvandan bağımsız
Bir gül kadar
Göz önünde olmayan
Şahsıma münhasır
Bu yüzden olsa gerek
Seni az koklayışım
Azıcıktan da az izleyişim
Seni penceremin önüne götüremeyişim
Süveyda!
Ben sende tecelli
Sen bende ahiri ve ezeli…