![]() Kağıt ve Kalem
İlk okul sıralarında başladı benim kağıt ve kalemle tanışmam
O zamandan belliydi aslında benim seni bir roman gibi anlatacağım Bazen ben kağıttım sen kalem Yazıp çizer karalardın yüreğimi Kimi zaman buruşturup buruşturp bir kenara atardın beni Bazen rüzgara savururdun Dolanır dururdum kayıp bir düş gibi Anlatamazdım kimseye seni Bazende ben olurdum kalem seni yazardım Seni anlatırdım sadece kendime Seni okurdum sana ağlardım geceler boyunca Ve zifrime düşerdi gözlerinin buğusu Yüreğimi perdesini aralardım silüetin düşsün diye İlk okul sıralarında başladı benim kağıt ve kalemle tanışmam Ben seni yazdıkça dizeler çıktı ortaya Sonra şiirlerim dile geldi ardından Oysa ben seni sadece kendime saklamıştım Bir hüzün gibi dağlasanda yüreğimi Ben sadece seni sevmiştim seni bilmiştim Büyüdüğümde ellerini tutacaktım o masum gülüşünle Sonra yüreğine dokunacaktım yüreğimle Saçlarından bir tutam alıp yastığımın altına koyacaktım sensiz kaldığım gecelerde Kokun nefesim olacaktı soluduğum sen olacaktın hep Şimdi nefessizim boğuluyorum her gece Zindan karası sabahlara uyanıyorum Kağıt ve kalemin aşkı gibiydi bizim sevdamız Bir barışık bir küstük seninle Ben seni düşlerdim yalnızlığımda Sense yokluğumun ayazında başka tenlere düşerdin Ben şehir kalabalığının çığlığı gibi haykırıdım oysa Kimse duymazdı sensizliğimi Loş ışıklar altında sabahlardım ayyaş sanırlardı beni Oysa bilmezlerdi anason gibiydi gözlerin Ben gözlerine baktıkça sarhoştum aslında İlk okul sıralarında başladı benim kağıt ve kalemle tanışmam Aslında hem kağıttım ben hemde kalem Bazen koparıp koparıp atıyordum kendimi boşluğa Bazende karalayıp karalayıp siliyordum seni bağrımda Aslında ben sendim sense hiç kimse Ve biliyorum artık ben seni yazdıkça varsın Seni çizdikçe var olacaksın Şimdi kokulu silgimle seni analatan her şeyi siliyorum Bir daha çizmemek üzere Ölüm gibi örtüyorum her şeyi hiç yaşanmamış var olmamış gibi Gömüyorum seni tozlu satırlarımın arasına |
Aslında hem kağıttım ben hemde kalem
Bazen koparıp koparıp atıyordum kendimi boşluğa
Bazende karalayıp karalayıp siliyordum seni bağrımda
Aslında ben sendim sense hiç kimse
Ve biliyorum artık ben seni yazdıkça varsın
Seni çizdikçe var olacaksın
hisseden yüreğine yazan kalemine sağlık üstad saygılar.