Yalnızlığın haritasında
Umudun olmadığı bir coğrafyada
Gün batımlarına gebe kalmışken yüreğim
Ben senli sensiz hayallerimde
Keşf edilmemiş umutları keşf ederdim sinemde


Bazen ayın denize yansıyan yüzüne gözlerimi kısıp
Gecenin ağlayan saatinde
Gönül oltama taktığım hüznümü atıp yakamozlara
Ağır ağır çekiyorum sensizliğin matemini


Bu kaçıncı yas tutuşum kaçıncı iç çekişim bilmem
Her defasında karanlık odamın kuytusunda
Sehpasını kurduğum dar ağacına
Sol yanımdaki sevgiye dair her kelimeyi asıp
Öznesiz cesetlerini taşıyorum omuzlarımda


Şimdi gecenin uykuya mahrem saatlerinde
Sensizliğin korkusunu benimsemiş tenimde
Aşkın içinde yalnızlığın olduğunu bile bile
Sessiz çığlıklar içinde dolanıyorum
Çıkmaz sokakların tedirginliğiyle


Haykırmak istediğim onca şey varken sana ait
Usumda kayboluyor bir araya getiremediğim heceler
Anlamsız tarif edemediğim cümleler çıkıyor dudaklarımda sessizce


Kimi zaman
Gölgeler arasında kaybolan bir firari
Kimi zamanda üçüncü sayfa haberlerinde çıkan
Yüreği kelepçeli bir düş masalcısıyım


Satırlarıma düşen gök mavisi gözlerine
Bir bir konduruyorum dudaklarımdaki yıldızları
Kimseye dokundurmadığım bakışlarımı
Sisli hayallerimdeki resmine saklıyorum


Ve bekliyorum bekliyorum sadece
Gecenin ardından doğan yeni günle gelen
Senli güneşimi bekliyorum

Mehmet Kaya ( andar )