Yitirilmiş anıların peşinden koşuyorum yağmurun altında
Her anı bir yağmur damlasına aşık
Ben sana aşık.
İnsanlar kör ve sağır
Yoksa duymazlar mı yağmurun sesini
Görmezler mi şu güzelliği
Ben sana kör ve sağır
Senden başkasını görmedim
Duymadım adımı senden başka bir sesten
Sessizliğe boğuldum bazı geceler
Bazı geceler de ben boğuldum
Bazen gece bile boğuldu içimde
Yitirdim.
Çıkmazlara girdim
Çıkmazlar içimde
Farketmedim, yitirdim.
Adın dedim adın, haykırdım tüm karanfillere
Karanfiller boğuldu kanlarında
‘Kan tarlalarında’ maviyi boğdum.
Mavi boğuldu, geriye siyah
Siyah boğuldu geriye,
Sen kaldın.
Herşeyden geriye sen kaldın
Senden geriye bile.
Bir sen daha var içimde
Sahi içim nerde?
Fil tarihinde kalmış
Fil tarihi, zürafalara dayanır
Zürafalar sonsuzluğa dayanır
Sonsuzluk sana dayanır
Sen sonsuzsun
Güzelliğin sonsuz
Ellerin sonsuz sıcaklıkta
Sesin sonsuzlukta yankılanır
Adın sonsuz defa yazıır
Benim kaderime.
Benim kaderim adın.
Adını sakla
Tüm sokak duvarlarına yazacağım
Tüm sokak lambaları sönecek
Haykıracağım
Seni seviyorum.