yine işgal yine istila
kulaklarımın pasında yine keder ve hüzün

p a t l ı y o r

…


gözbebekleri susuz çocukların
kuruyan dudaklarında
insanlık eriyebilir deselerdi
inanmazdım..


kalem ha kırıldı ha kırılacak
ne şiir bu cendereyi anlamakta
ne de dilim
boy boy çaresizlik büyütebiliriz artık..


çölün suya kavuştuğu
yüreğin bilince sarıldığı
üstelik
işsizliğin kol gezdiği penceremde
ölüm pahasına ekmek kavgası dururken
zaman içinde zaman yaratabilirdik oysa..
sevgi/n bunca yabancılaşmışken kendine
ve topyekün yoksulluk oturmuşken içimize,
hangi melodi kucaklayabilir
bir halkın kimsesizliğini..

…

ahh dostum
bir uzansan bir dokunsan
kürt kardeşimin kanayan yarasına..

zulmün pençesi
zalimin bıçağında bileylenedursun,
karanlığın devasa zayıflığını
sen de kırıntıya dönüştürebilirsin
belki bilmezsin ama
her kabus bir uyanışa gebedir
insanlığın uykusunu bölmekse boynunun borcudur hayata..

çık sokağa ses ver şimdi
ve yapay uykularını böl artık..
aldanma satış reyonlarının süsüne
aklının hissedebilme yetisini çalıştır
çünkü satılan tek şey senin insanlığındır
kendini kandırma..!


istersen olacakları beraber düşünelim;

bir gün sokağına düşen bombanın gürültüsünde
senin de nefesin daralacak..
gün geceye varmadan sürgün edileceksin
tam da o an yokluğun korkudan ibaret olmadığını
sen de anlayacaksın.
yaşamak için koşarken
ayağına takılan çocuk cesetlerinde
kararacak dünyan
ve o vakit tıpkı şimdi yaptığın gibi
ne kendinin ne de ölenin
kimliğine bakma şansın dahi olmayacak..
çünkü zalimin kimlik yaygarasında
insanlığın ölümü kimliksizdir..!


..ve unutma dostum

derdi acıları yarıştırmak olanın tek düşmanı,
kendi gölgesidir.

…


yine cehennem yine ateş,
kulaklarımın pasında yine ayrımcılığın sesi


p a t l ı y o r