Merhaba yazgım diye sarılışım.
Merhaba son ayrılışım.
İçimi parçalayan Eylül sana da merhaba!




Soğuk bir kış gecesi son defa baktım gözlerine.
Belki son defa tuttum o içimi ısıtan ellerini.
Son kez sarıldım korkusuzca.
Ve son defa tattım ‘’ ayrılığını. ‘’
Gözlerimi gözlerinden kaçırırken;
‘’ Keşke ‘’ dedim ‘’ gitme! ‘’ diye bilseydi dudakların.
Her şeye inat kalıp seve bilseydi yüreklerimiz.
Sonu nereye gidilirse işte tamda oraya kadar.
Nalet olsun ki;
Ne dudakların ne de ellerin kalmamı istedi.




Ardından ağlar adım gittim.
Nereye kadar gide bilirse ayakuçlarım.
Hangi dipsiz sokağa
Ve hangi tuğlası yıkılmış boş caddelere gidile bilirse gittim işte!
Yanından ayrılırken anladım ki;
Sevginden gidememişim.
Daha hemen orada acıdı yokluğun.
Terk edilmişliğim.
Sahipsiz kalışlarım.
Acıdı!




Senden kaçtıkça yine sana sığınıyorum.
Yokluğunu koyarak boyun altıma.
Cebimde bir avuç dolusu sensizlik
Sırtımda dünden kalma ayrılık!
Varmışsın gibi değil yokmuşsun gibi yaşamaya direnirken
Kime baksam sen.
Aynaya baksam hiç olmayışların.
Yok oluşlarım…




Islandığım yağmurlara kahreder oldum artık sevdiğim.
Sen bilir misin hangi yağmurlarda gözyaşlarımı sakladığımı
Bilir misin kaç gece senin uğruna ağladığımı.
Artık yoksun iyi biliyorum.
Varlığın hiç yakışmamış meğerse yanıma
Oysa hiç hak etmemiştim vurdumduymaz gidişlerini.
Şimdi kırık kadehlerde ayyaş halimle haykırıyorum
Gecenin en acımasız yanına;
‘’ Sevdim ulan içim acıyarak sevdim! ‘’
Seni çok sevdim.




Hani yoksun ya hiç olmayacaksın ya
Canıma okumaya başladı sonbahar.
Yağan yağmurların altında sensiz ıslanıyorum ahmakça.
Kentimin en güzel ayrılık kokan kıvrımında seni diliyorum Allah’tan
Bir daha sevmemek uğruna.
Ve tek bir bedduam oldu sana;
‘’ Bir gün öyle birine âşık ol ki bana yaşattığın ne varsa aynısını sen yaşa! ‘’




Oysa
‘’ Elveda ‘’ demek ne kadar zor sen bilir misin sevgilim?
‘’ Merhaba ‘’ diyerek başladığımız aşk’a.
İstemiyorum artık alfabenin zenginliğini.
Bırak sensiz fakir kalsın cümlelerim.
Hiçbir durakta beklemeyecekse ayakların
Ve hiçbir cam kenarından bakmayacaksa gözlerin
Yerle bir olsun şehrim.




Meğerse
Her veda bir intihar başlangıcıymış.
Tutma ellerimi artık!
Alıştırırım ben ellerimi gidişine.
Şimdi her köşe başı ayyaşlarına eşlik eder ‘’ kadın ‘’ dediğim yanlarım.
Hoşça kal şehrimi ayaklarına serişim.
Hoşça kal ince yaram.
Ellerimi ayrılığa teslim eden Eylül sende hoşça kal!