----I

öyle bir an gelir ki dilin tutulur,
sözcükler istiflenir nutkunda
gözlerin yere iner,konuşamazsın..


öyle bir an gelir ki
sessizlik tıpkı ölüm gibi olur.
kerpetenle çekseler,sırattan cehenneme düşsen de
yorgun düşen dilinden bir sözcük çıkmaz.
konuşamazsın...

işte o an sessizlik anlatır her şeyi düşen gözlerinden
ki öyle hikayeler geçer içinden aklın almaz
hani sessiz bi film izlersin ya
izledikçe her karesine duygulanırsın.
ve sonra film bitince duygularını anlatamazsın ya!
sessizlik bu denli anlamlıydı
işte bu yüzden hep çok şey anlatırdı.

II--
yıllar önce bi kadın tanımıştım
anlamlı,manidar bi hayatı vardı
ve derken yollarımız kesişti
kendi yolunda yürürken hayat.
tanıştık mazbut hayatına ben de girmiştim.
ve sonra hikayesini dinlemeye başladım,
öyle acılıydı ki ağzından düşen her sözcük
beni alnımdan vuruyordu sanki,
yüreğim burkuluyor,ruhum sıkışıyordu.


böyle günler geçip giderken
hiç soru sormadan dinlemeye başlamıştım
istesem de bi cümle kurup soramıyordum
dilim kilitlenmişti sanki
ve sanki bütün sözcükleri unutmuştum.


acıya tanık olmak acıyı yaşamak gibiydi.
konuşurken ansızın susmaktı.

temmuz/2014