1
Yorum
22
Beğeni
5,0
Puan
1949
Okunma
’öyle çok birbirimize geçtik ki, sonunda birbirimizden geçtik’
nehirler yiyor çocuklarını poe
burası büyüyen keder
rüzgarın en hırçınına uzanıyorum
tutsaydım giderdi
tutsaydım yine de giderdi
biri bana ’gitme’ demesin artık
gördüm ki;
görmeyenlerin zihninde acayip roller
güvercinleri kanatıyordu
her boğumda
tersi
yüzü
belki de
bir devinimin sessizliği sır gibiydi kendine
yığıldığında hissediyordu her şeyi
tanrı çıplak
ve iğne yarası
kopkoyu gece
aşk makamında eksik kalan parçalar
dili olsaydı dökerdi meramını
evin kapısı
tenimi doğrayan makas
kar hikayeleri...
Aysu
5.0
100% (18)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz