Ne bir ses, ne bir nefes
Ne de çocukların şen şakrak cıvıltısı
Kaplamış sanki odayı, yalnızlığın
Kimsesizliğin küflü kokusu
Ve içimde ayrılığın garip sızısı
Sağıma dönüyorum yalnızlık,
Soluma dönüyorum ayrılık
Sanırım bu çaresizliğin alın yazısı…

Bazen sohbet ediyorum kendimle,
Hatta tartışıyorum kimi zaman
Garipsiyorum sonra, kendime geldiğimde
Bir tütün sarıyorum
Çekiyorum ciğerlerime duman duman
Oğlum geliyor aklıma
Gözümde tütüyor kerata buram buram
Kızlarımı zaten demiyorum bile
Onlar ayrı bir özlem, ayrı bir dram
Bir bir resimlerine bakıyorum
Ve anlıyorum ki;
Onlar olmadan bu hayat bana haram…

Kızma hemen, seni de özlüyorum
Her tarafı temiz tutuyorum
Bulaşıkları yıkıyor
Etrafı toparlıyorum
Odayı da havalandırıyorum
Sen merak etme karıcığım
Sigaramı balkonda içiyorum
Bıraktığın gibi bulacaksın beni
Sana söz veriyorum,
Yalnızlık paylaşılmaz derler ama
Ben yalnızlığımı sizin hayalinizle paylaşıyorum…