![]() yorgunluk ve şiir..
yorgunluk hayal kırıklığıydı bir şiirin dörtlüğünde
kendi şairini eksik bırakıyordu düşlerinden. sarp,girintili dağlardan tırmanıyorum derin bir vadinin patikalarına doğru yetişebilsem diyorum, düşmesem kırılmasam, incinmesem ve ölmesem diyorum. ama yine de ihtiyatsız ve nafile bir çığlık olmaktan öteye gitmiyor bu bağırtılar çünkü dizlerim titriyor, sanki düşecek gibi oluyorum avuçlarımın ayası ile tutunuyorum oysa avuçlarımın içi tıpkı fahişe bir kaldırımın bozulan dünyasına benziyor. her an basılmışlığın verdiği, çırılçıplak bir duygunun kifayetsiz acısını yaşıyorum ve her değerken ki ruh haliyetimden geriye sadece yüz yıllık bir yorgunluk kalıyor. öyle ki bu yorgunluk gözlerimi kaygan bir bulut gibi açıp kapatıyor gökyüzüne bakarken mecalsiz bırakıyordu bütün hayalleri mi ve benliği mi? mayıs/2014 |