12
Yorum
35
Beğeni
5,0
Puan
2680
Okunma

’yüreğimin düğmeleri koptu
içime dolan soğuk
rüzgarın arsızlığından değil’
rotasız çıkılan yolculuklarda
kaybedilmiş adresler kadar kimsesiziz şimdi
nefesimizdeki hiçliğin kokusu vuruyor
yüzümüzün duvarlarına
buharlanıyor geçmiş
’sence
ölmek için doğru zaman mıydı aralık
ve gidilir miydi
kahrolası bir pazarteside’
saçaklarda saklanmış korkuların
kaygısı düşüyor kaldırım taşlarına
şimdi ben
nereye bassam yabancı bir şehir ağlıyor
ayağımın altında
şimdi sen
nereye dönsen yüzünü
yalancı bir yüze bakıyor gözlerin
şimdi biz
yabancı iki şehir kadar uzak
yalancı iki aşık kadar ölümsüz
ama
ıslak bir kedi yavrusu kadar zavallı..
(artık ölebiliriz)
5.0
100% (33)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.