11
Yorum
20
Beğeni
0,0
Puan
1827
Okunma
günlerdir aç
susuz yüreğim
adına değen tek bir harfi öpmedi kalemim
özlüyorum
şehrin en ücra köşesine terk edilmişçesine
üşüyorum
zemheri değil mevsim
hiç olmadı aslında
ilk yazın müjdesini taa baştan yazdı cemre toprağa
sabahlara koşarak sarılmıyorum
biliyor musun
sevmiyorum
güneşin doğuşunu
eskiden olduğu gibi
ve bakmıyorum
her tren ıslığında istasyonlara
korkuyorum
gözyaşımın sana değmesinden
ikindileri yaktım ben
akşamların zaten canı cehenneme
bir tek geceyi bekliyorum
karanlığa bir ışık yakarsın diye
gülüşüne muhtacım
anlıyor musun
korkuyorum
göğsümdeki ağrıdan
sustukça sen doluyor kalbim
konuştukça sen kanıyorsun dudaklarımdan
yaralıyım
anlıyor musun
kırgınım
duyuyor musun
kırgınım çok.....
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.