anladım ki,
zaman sarmıyor yaraları
dirilmiyor yürekte can verenler
ve artık;
hiçbir yanığa el sürmüyor İsa...

söyle hangi avazla çağırmalıyım
hangi berduş hikayedesin şimdi
duymaz mısın ölü şiirlerimi...
bilmez misin ...
binlercesini dizdim satır aralarına,
sakladım gözlerimin ücrasına suslarımı.
oysa ellerimde soysuz bir düş
nereye koysam gizlemiyor kendini
açık ediyor her defasında bendeki seni...

bahtıma ters düşeli tahtım
aklımla oynuyor olmalı alın yazım...

uykuya dalmış belli ki melekler
fütursuzca kol geziyor iblis yurdumda
al git diyor başını
at bir kederden aşağı
sus diyorum usulca,sus...
sen attın da kendini ,
açıldı mı içindeki sonsuz pus...

uyanıyor melekler
toplanıyor aklımın döktükleri
ve ben hala usulünce bekliyorum seni...

yarama el sürmüyor İsa
zaman sarmıyor yaralarımı
beni hala duymayacak mısın?
yoksa;
gelmeyecek misin?

AYŞE IŞIK UYANIK
9 ŞUBAT 2014