Zam/Anın en kekeme noktasında,
Seni seviyorum diyebilmek,
Kelebeklerin ömrüne bereket,
Senin duanla mümkündü.




Sen,
Sevince hayat kenara çekilir,
İki kolu iki yana,
Ön safında cemaatin,
Gözleri dolu dolu,
İzler aynasında her şeyi.
Yüzü tutmasa da.

Sen sevince,
Mutlak değer buluyor her şey,
Sıratta,
Bilinçsiz günah/karlar sıra sıra
Affa uğruyor.
Maksadı tükeniyor bir katilin,
Ellerinden öpüyor bir çocuk.
Koyu gecelere güvercinler uçuyor.
Rotası belirsiz.

Sen sevince,
Uçsuz kalemime ruh üflüyor bir Tanrı,
Kelimeler yüküyle geliyor,
Dilimin ucunda kahkahalarla.
Yüreğimin yalnızlık rakımı bitiyor.
Her şey seni yazıyor.
Gazete satırları hariç.

Sen sevince,
Gece güne soyuyor kasvetini,
Tüm şehv/etiyle koyun koyuna,
Ve penceresinde soluklanıyor bir astım vebası,
Yeniden kurtuluşa.
İsa’nın çivileri düşer ellerinden,
Nankör çarmıhtan.





Nöbetçi_Piyanist