.
.

Kendin olarak gel bana
kanki, panpiş bilmem ne;
fatoş, zeliş, cece - mece olma
ciddiyetsiz, laubali, sorumsuz, sevimsiz değil mi sence de

anayın koyduğu isimle gel bana
Züleyha, Elif, Ayşe, Gül, Emine
ya da bilmem ne



beni "seni bekliyor" bulacaksın, ne zaman gelirsen
yeter ki gel bana, umurumda değil hangi gün, hangi saat, kaç yıl sonra
ne zaman aklına düşersem, ne zaman yola düşersen
bilemezsen sor, rüzgara, kar’a, bahara, tanımadıklarına

babayın seni sevdiği isimle gel bana
Cennet, Cemile, Huriye, Müzeyyen, Asiye, Fatma
ya da her neyse işte



aldırmadan lafa-söze, hiç bir şeye, hiç kimseye
yalancı, yanlış, hain, onursuz, olmadın ya
gel tüm günahın-sevabınla, gel.. "-seninim" de,
gel ve bir daha sensiz koyup gitme asla

herkesin sana seslendiği isimle gel bana
Safiye, Nurten, Hayriye, Nuriye, Hatice
onurla taşıdığın isminle

*

öpüşmemiş, sevişmemiş, sarılınmamışlığıma
gel!! yaşını, endamını, hatta adını unutayım
gel-yakış sevdama, yakıştır benden sonrana
gülüm, papatyam, bebeğim, aşkımm

hülyalarımdaki isminle gel bana
Hasretim, Sılam, Bidenem, Kadınım,
içimden gelen seslenişimle

Canımm!




Canımmmmmmmm........
















.