Evet!...
Güzel şiirler yazıyor bu şair...
Kelimeler yakışıyor eline,
sözler seviyor dilini...
Bu şair,
güzel şeyler yazıyor, farkında mısınız?
Şiire hayat veriyor,
hayata şiir...

Bir çaresizliği yazmış şiire şair,
bir karanlığa düşüşü...
''yar gözlerini çekeli gözlerimden''
Işığını kaybetmiş, güneşini...
Yüreğinin eşini...

Bir gizemi anlatıyor bu şair,
bir sessiz hıçkırığı.
Ve,
duygudaki kırığı...

''içimde bir çocuk ağlıyor şimdi
kir pas içinde düşleri
birde soğuk ki sorma
gözleri
güz grisi''

Nasıl da insanı düşüncelere salıyor.
nasıl da kendinizi özdeştiriyorsunuz o mahzun küçük çocukla...
Nasıl da düşleriniz üşüyor...
Sihirbaz bu şair, kim bilir neler düşünüyor...

''ağır mağlubiyetler alıyor gelecek
geçmişin savaşlarından
hayat bakmıyor ardına giderken
enkazın altında kalan yüreklerimize''

Sihirbaz bu sihirbaz!...
Şimdi de kader el attı, bakar mısınız?
Geleceği şekillendiriyor, geçmişin yıkıntılarından...
Zamana sitemi var bir de ama,
bu konuda sonsuz haklı diyoruz...
Çünkü tutmuyor elinden enkaz yüreklerimizin,
ne akıp giden zaman,
ne de ardından koşan hayat.

Ve,
mahzunca bağlıyor şiiri.
El sallıyor gidişine çocukluğun gözleri yaşlı...
Aslında bizleri ağlatıyor...
Zalim bu şair zalim!...

''ağlıyor çocukluğumuz
viran bir duvarın dibinde şimdi
hepliğimize kafa tutuyor
içimizin hiçliği

üşüyor mevsimler görüyormusun
kar yağıyor temmuzun saçlarına
yazı vuruyor boran
karanlık düşüyor kalemime yine

ve yine
alıp başını gidiyor çocukluğum''

Güzel şiir.
Ardı ardına günün şairi seçilemiyor mu?

Çocuklar sıcak havaları severler,
kısa kolları,
uçurtma uçuracakları gökleri
büyümeyi sevmezler
bilirler karşılaşacakları
güneşsiz hayatı..

tebrikler,

anlamlı,
güzel bir şiir,

sevgilerimle..

İnce anlamlaqr yüklenmiş sözcükler şairin tam kotrolünde.Ne bir gram fazladan anlam var ne de bir gram eksik.Sözcüğün gücüne hükmediş dizelerde can bulmuş.Teşekkür ederim saygılar.

-kaç yaşındasın sen bakayım?
-dört
-peki büyüyünce ne olacaksın?
(düşünür soran adamın gözlerine bakar cevap verir)
-beş

... 6-13 yaş arası ,drama ve tiyatro dersime gelen çocuklara bir soru sormuştum; Hangisinden vazgeçersiniz, çocukluğunuzdan mı yoksa anne baba olmaktan mı?... neredeyse sınıfın tamamı anne baba olmaktan vazgeçti... ama içlerinde en ilginç açıklaması olan şuydu; çünkü çocukken daha çok hayal kurarız ve hepsi olur, büyüdüğümüzde ise olmaz ve hayal kurmaktan vazgeçeriz""...

güzel bir şiir okudum, içinde hayalini gerçekleştirmiş bir yetişkinin çocukluğunu görerek... sevgi ile...

________________________Güzel bir eser okudum yazan yüreğe selam olsun yüreğiniz hiç susmasın saygımla...