ne mutlu eyvallah diyebilenlere! ya diyemeyenlere?
ne demeli ,yada ne dememeli gidemeyenlere...
aşkın ne demek olduğunu bilemeyenlere!
eyvallah denir o zaman sevemeyenlere.... şimdi uydurdum bu dizeleri :) demem o ki ;ilham perisi ne gökte ne yerde, okuduğum dizelerde saklıymış en derinde zihinlerde..

Kuluçkadan çıkmış hüzünlerin kırkını da uçuran dizeler... Kutlarım

Yazı tamam da, ben asıl herkeste nasıl böyle dehlizler bulunduğunu farkettim. Hepimizin gidenlerine dair iki çift lafı var galiba, bitmek bilmeyen.

Bir örneğim vardır benim buna dahil. Hani son söz deriz, son kez deriz, kavga ederken bile dur şu tokat ta yerini bulsun, sonra elimi kaldırırsam bilmem ne olayım deriz. Fakat hiç bitmez o son söz, son kez, son tokat hiç atılamaz ve elimiz hep havada kalır. En azından bunu bilmek gerek sanırım. İç yangımızı söndürmeye yetmez hiçbir nihayet. Zaman ddesek klasik tabirdir. Kendiliğinden demeliyiz belki. Hani son düz yazı çalışmanızda diyorsunuz ya bir şey olur ve bazan her şeye değer diye, işte buna benziyor söylemek istediğim.

Yazıya gelince: Doğruyu söylemek gerekirse doymadım. Hele o son düz yazı çalışmanıza baktıktan sonra hiç doymadım. Keşke önce bu yazınıza baksaymışım. Kusura bakmayın. Umarım haddimi aşmamışımdır. Eyvallah...

Eyvallah...

...kendime yeni bir ben lazım.


Dudagimin üstüne; )

Sevgimleee

aslanlar gibi...


eyvallah.

Vay vay vay! Al işte şiir.Defalarca okunur mu okunur.Anlatım etkili,dil sıcak ve temiz.Teşekkür ederim saygılar.

eyvallah şairim...



eyvallah en sevdiğim laftır...hakkedene hakkettiği şekilde söylendiğinde... şiir ne güzel söylemiş... eyvallah şair.. saygım sevgimle..