Bir dolunay gecesinde üşümek açık pencerede,
Ve bir saksafon solosunun orta yerinde,
Gözgöze gelivermek bir yıldızın esintisiyle,
Nasıl ki gerilim yaratır sessizliğin koynunda,
Neylersin uykuyu, paketleyip de koy yastığın altına,
Koy ellerine bir göz daha, ufka hedeflenmiş.

İşte o an, yeşile boyanır gecenin savruk saçları,
Her telinde ayrı bir yılın tecellisi boy verir,
Salkım saçak gelin alayları gümbürder ayak uçlarımda,
Karıncalanır kulaklarım, palmiyelerin hışırtısında,
Sustururum ağıtları açelyamın gülleri ile,
Ve aklıma gelir boncuk mavisi düş kurgularım.

Tutkuyu anlatan her şiir okuyuşumda,
Her duyuşumda ılık akşam meltemini,
Kum taneleri kadar hüsranı kucakladığımı,
Korlar kadar yakıcı ayrılığı tattığım,
Nasıl işlediğimi unutamam ki o mor renkli akşamlara,
Unutamam ki genzimi yakan dudak büküşünü zamanın.

İşte onun için geceler, hele dolunay gecelerinde,
Üşümek sığınak oluverir çaresiz gözlerime,
Kurşun saçan nazarlardan kaçışım boşuna sanma,
Göz yaşından içemedikten sonra ayrılıkla avunmak,
Vuslata bir adım daha yaklaşma heyecanı verir.

Muzaffer Eker