Küçük serçenin,
Şakımasıyla başlar hayat,
Günler ayları,
Aylar yılları kovalarken,
Tekme attı ayagıma,
Usulca mızdıkalar..
Hani söylenir ya,
Yaşadıkça gülümsetir,
Evet,dünya malı,
Gözlerin sancısıydı,
Ellerinde sevgisıni tutan,
Haince savrulduğunu anladığında,
Tökezledi bakışlar..
Kayboldu silgi kokan,
Defter yaprakları,
Çizilesi duyguların haritasıydı,
Vazgeçilmez çiçeklerin,
Mehtabı gösteren,
O nağmeler..
Özlemeli insan,
Taşımalı yüreğinde,
Yaşamalı sevgileri,
Dinlemeli türküleri,
Nerden başlamalı,
Efkarlanıp nara çekmeli..
Ah! Be yaşanmışlık,
Doğru söze ne gerek,
Ordan burdan konuştum,
Kime kısmet,
Kime felek...
Kıskıvrak yakalandı hasret,
Bütünleştiği gözlerin,
Kasırga vuran hayretliğin,
Yansımasıyla işte,
İşte burda diyebildiği,
Yorgunluğun damgasıydı,
Elimin ucunda tuttuğum,
Mercan bakışlı dilber...


ŞEBNEM ÖRS ABLAM...