Yıllar öncesine gittim.Lisedeyken bir bilmece sormuştu bir öğretmenimizin kardeşi. O da öğretmendi fakat bizim okulda olmadığından daha serbesttik karşısında.
Bir tek ben bildim.
"İnsana en uzak olan nedir?" diye sormuştu.
Günlerce düşündüm.
En uzakta olan nedir?
Bazı hocalarımız bile "uzayın en ucu" gibi komik cevaplar verdi.
ben en uzakta düşündüğüm şeyin olduğu yerin en uzak olduğuna karar verdim.
En uzak düşüdüğün yer sana en uzak olandır.
Oraya attığın yüreğin sahibi de yanında olsa bile senden en uzak olandır.
Bazen unutur insan insanı,kaybeder söylenecek kelimeleri.
Sevgiden uzak olan her şeyden uzaktadır ya.
Eğer unutmuşsa gönül seni ne kadar çabalasan nafile...
Her söz çakıl taşı, her bakış çelik soğuklarıyla iter insanı.
Ne kadar kazar isen o kadar hüzün çıkar karşına...
Unutulan unutulmaya mahkûm değil mi?
Unutulmaya mahkûm olan nerde olur ise olsun,cezası infaz edilecek...ve unutulup gidecek...
Benim için çok değerli kelimeler ve düşünce ile dolu şiirinizden dolayı tebrik ve teşekkürlerimi sunarım değerli şair...
Selam ile.