(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Savruğu deli edecek bir yorum yapayım, kıskansın. Bu şiir apaçık bir tasavvuf manifestosu.Şiir, aslında iki sevgili arasında değil; kul ile Hak arasında geçiyor . “Belki ellerim çizer göğü” derken kul, kader levhasına müdahil olma cesaretini gösteriyor. Sanki küçük bir Levh-i Mahfuz denemesi. Göğü çizmek burada hakikati idrak etmek.
“Kuşlar serpersin sen de” burada kuş bildiğimiz ruh. Attar’ın kuşları, hani şu Mantıku't-Tayr’daki kuşlar. Hepsi hakikate uçuyor ama aslında Simurg kendileri çıkıyor. Bu şiirde de kuşların “hep göğe vurgunluğu” var; yani ruhun aslına, yukarıya, kaynağa meyli.
“Resimler ölmez Ahmet” kısmı ise epey metafizik. Resim burada suret değil, mana. Suret fanidir ama mana bâki. Bir bakıma “fena”dan “beka”ya geçiş. Ahmet kim? O da beşer. Belki nefs. Belki de içimizdeki akıl ya da çocuk (Savruğun son şiirinden ilhamla).
“Kuşlar vurulmaz bi mermiyle” demen ise şahane. Maddi silah ruhu öldüremez. Kurşun bedene değer, ruha değil. Çünkü ruhun göğe vurgunluğu var. Yerçekimine değil, aşk çekimine tabi Savruğun yorumuna da bir cümle yazayım belki bakar.
Ne güzel bir iç çekiş bu… Maviye yazılmış bir umut gibi.
“Belki ellerim çizer göğü” dizesi, insanın kaderine müdahale etme arzusunu taşıyor; sanki yeryüzü yetmemiş de, göğü yeniden tasarlamak istemişsiniz. “Kuşlar serpersin sen de” derken ise yalnız bir hayal değil, paylaşılan bir düş kuruyorsunuz. Bu çok kıymetli — çünkü şiirde umut tek başına değil, iki kişilik.
“Resimler ölmez Ahmet” dizesi çok çarpıcı. Buradaki “Ahmet” hitabı şiire hem somutluk hem içtenlik katıyor. Sanki bir dosta, belki bir şaire, belki de insanın içindeki kırılgan çocuğa sesleniş var. Resmin ölmemesi; hayalin, hatıranın, sevdanın kalıcılığına bir inanç gibi.
“Kuşlar vurulmaz bi mermiyle” ise fiziksel bir gerçekliği değil, ruhsal bir hakikati savunuyor. Kuş burada özgürlük, umut ve göğe ait olma hali. “Hep göğe vurgunlukları / Sadece göğe” diyerek onların asıl aidiyetini yeryüzünden çekip alıyorsunuz. Bu, biraz da insanın yeryüzüne sığmayışını anlatıyor sanki.
Şiirinizde: • Mavi = umut ve süreklilik • Kuş = özgürlük ve saf yöneliş • Resim = hatıra ve ölümsüzlük
Kısa ama yoğun. İçinde hem kırılganlık hem direnç var. Özellikle son iki dize, şiiri yukarı kaldırıyor; gerçekten göğe doğru.
Kaleminiz yine maviye batmış gibi… Selam ve saygımla.
İnsan ne bekler hayattan ? Her şeyin sonu olan yaşamdan insanın umutlarıdır nefes aldıran sadece. Fazla bir şey istememiş aslında sadece " huzur" der gibi kelimeleriniz. Bir de bu mavi. Nabi Hazri'nin dediği gibi " her şey mavidir bugün" Mavi huzurun rengi , sevginin boy attığı ,yeşerdiği tarla gibi. Bu huzurlu yurt o kadar da uzak değil. Çok beğendim. Hakikatten şiir kısa , derdi uzun olmuş. Tebrik ederim
Ahmet der ki,"pıtırcığım,mermiler ,senin zamanındaki gibi,namludan,çaputla sıkıştırılan barutun üstündeki mermiler değil artık,bi atıyon,gitttiği yerde bi kere daha patlıyorlar,kuşun kaçarı kalmıyor,sen,göğü çiz gene,kuş uçamasa da ihalar,sihalar uçar,boşa gitmez..."
Beklentileri olması gerekeni düşüncede bir tuale dökmek Ve bak işte çizdiğim resim bu ben mavi bir gök çizdim kuşları da sen çiz ve hadi biraz silkelen sonra girelim resmin içine kuşlarla bizde...
Ne Çağrı güzel sitemli ama derinden bir iz bırakacak kadar etkin bana göre Umarım Ahmet kuşları çizer ve siz birlikte çizdiğiniz o resme girersiniz
Merhaba değerli dost, değerli şair Kutlarım yazdıran yüreğini, kalemini ve eserini Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin hep güzel olsun Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlıkla kal, hoşça kal
Mavinin içine resmedilmiş bir sevgide, göğe vurgun, sevdiği ile özgür ve sevgi dolu bir yaşamın hayali okuyanıda maviye inandırıyor.
Adeta kendi göğünü kendi sevgisi ile inşa ediyor şairem, hayatta böyle değil mi , her durumda her şartta kendi mavini bulup onun içinde yaşayabilmek aslında bu aşkla güzel bakmak hayata,
Yeter ki inansın yürek, inanmak başarmanın yarısıdır derler ya, hayali bile güzeldi.
Yüreğine sağlık şairem harika bir şiirdi🌹 sevgimle .
Çok şiirsel ve dokunaklı bir hayal kurma hâli… “Mavi bir resmin içinde yaşamak” imgesi çok zarif, kuşların yalnız göğe vurgunluğu ise umutlu bir özgürlük duygusu veriyor. Kısa ama etkisi büyük.
Vaaay. Ben de aynısını denizler için istiyorum. Yerle gök arasında sadece yüreğim var. Yüreğimde ise kuşlar ve çocuklar, mermilerin dokunamadığı. Tebrik ediyorum duyarlı yüreğini.
Bisikletli fotoğrafa yazdığın şiiri de okumak istiyorum burada . Sevgiyle her dem.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.