al kiremitlerim
kerpiç kollarım
içimde boşluk derin kuyu
içinde yaşlı bir çocuk

düşer yollara düşleri
kızıllığın hatırına sabah/tan
heybede bolca kenger
gece karanlık.
karanlık korku
çünkü üstünde gezer
bepuk kuşu

hayır
yok ağlamak
destur al sabahtan
çocuk….
dönüyor avuçlarında
kirmen
bak

omzunda dağlarım
eğrilsin tiftif tiftik
süzülüp koynundan
aksın teri
bırak
mevsime yenik gözleri

kış dibinde ayakların
doku ince ince
yeniden
kanıyor güneşin ateşi

köşede katlandı
gölgesi öğlenin
silinirken ufuktan
şimdi
an akşam.
gece gelir birazdan

sırtımda kaymakta
güneş harami aymazlığında
yanı başındayken
ellerim buz kesti
öte bir yarım senden

bir dur
bu güzel yüz
bu beden kimin
gülen
gözleri göçtedir

dur da bir dinle
delilenme yarım aklım
akılsız taştı mezarlar

geri dön sanık!
titreyerek doğan
korkak
suçsuz kâinat
can çekişen aşkın tanık
tutku düştü gözden
vakit çoktandır kriz
aşk da mimlenmiş

belki saklar
bir avuç deniz içinde
bir yudum gökyüzü
koynunda var daha
nice sabahlar

Blackless