alçı kadın

kibrini kusan bir güvencin düşün

ne kadar az kelime o kadar çok insan
ne kadar çok cümle o kadar
aptallık

sayısı bir kapı numarası hayatın
açabiliyorsun
açabiliyor

ve say ki diyor bir şair
özleminden tutup
alkışlıyorsun
bir saat bulup
en ulu yalnızlığımı

beni suçluyorsun
toplumu suçluyorsun
toplum benim diyorsun
ben toplum kadar suçlu oluyorum

içinde diyor film
filmler asrın güzelliğidir diye bir genelleme yapmamı bekliyorsun
nietzsche diyorum

bunu duymuyorlar
duymuyorsun
biraz azalıp
ardından koşuyorum
kimin ardından

ne kadar az kelime diyorum
ağzıma bir kedi nankörlüğü sıkıştırıyorsun
içiyorum
masumiyet eksiliyor genellemelerden
bir siyasi parti diyorsun
ben kimliksizim oysa
bunu bilmiyorlar
bilmiyorsun

bir şiir çınlıyor dudaklarımda
kopartıyorsun
ellerine aşık oluyorum

bir yığın saman sarısı
zaman yarısı
parlemento cigarası
daha bir çok güz ile
kanıyorsun

alçı diyorum,
kalbim için

ağlıyorsun...

Merve Taşçı-23.02.13

Şiirinizi kutlarım.Yunus diyarından selamlar.

Sorgulama,sitem ve hüzün daha niceleri bir arada şiir olmuş düşmüş sayfaya .Gönül yüceliğinizi kutlarım.Saygılarımla

Kalabalıklar içinde vakur bir yalnızlıktı duyumsadığım.

Elit paylaşı için teşekkürler Merve Hanım.

Takipteyim:)

ben diğer şiirler dede yorum yaptım.
bu kalem serbestte bence şair olmuş kalem.
şair olmak ta her kula nasip olmayan bir yetenek.