neresinden tutsam hayatın, öksüz kalıyor gerisi
-ben daha büyümedim anne
itekle biraz arkamdan-
çalakalem öyküler yazıyorum imla hatalarıyla dolu
kağıt kalem muzdarip
kelamım ya fazla ya eksik
yarım bırakma eğilimindeyim her işi


şu şiiri de bırakasım var kendi haline
fincanımdaki çayın yarısı soğudu çoktan
sigaram nerde tütüyor kimbilir
yemeğim de duruyor tabakta -tırtıklanmış-
örnekleri çoğaltmak mümkünse de
orda dur diyorum orda dur
tamamlayamadığım çeyizim geliyor aklıma sonra


düşününce tamamladığım ne kadar az şey olduğunu farkediyorum
duruyor mu acaba örgüye heveslenip başladığım kazağın ipi
ya yarım bıraktığım kitaplar?
sekiz on ayraç istediğimde kitapçının bakışı...
aynı anda birçok işe başlayıp, yarım bırakmışlığım...
kısacası maymun iştahlılığım...


sindirim sistemimin iflası mantıklı geliyor yazdıkça
böylesi kararsızlık, böylesi iştah...
çiğnemeden yuttuğum ne varsa intikamını alıyor sinsice
kötü bir niyetim yoktu oysa.
olsa da yarısında vazgeçerdim biliyorum.
bilmediğim;
arkamdan ağladılar mı yarımız diye
ben taş olmadığıma göre?