hayrettin taylan




bu kadar ayrıyım , bu kadarmışın kaderinden
bedenimde kendime kederlenişin haritasındasından
mutlu yüreğin mıknatısı çekerdi beni sana
ikisinin ortasında ikiyi bire yakan kavın kavliydin
içimdeki çocukluğumla dışımdaki erkekliğimi yakarak seviyordun
artıyordu bir kadın kitabında yırtılan sayfalarım
bir azize ,beni el aziz yapıyordu
bu da güzel, bu da geçer…

2…

gidememişim , gidilmeyişin müzmin muhaciriyim sevdana
sığamadığım en küçük lerzede titrer leblerin
üşüyor aşkın üşümesi
aklın rüyasında bilinçaltımın giyotini keser uzak kalışları
sevmenin dirhemlerini taşıyor yakınsal yüreğim
ben hala seviyorum sevmeyi

3…
bıraktığın yerde, bırakamadığım huyum bu işte
sevdiğim gibi kaldım, kaldığım gibi sevdim
mutluluk emekçisiyim, sevgi direnişçisiyim
sensizliğin gerillasıyım
senden başka her şeyin kurşun ucuyum
nafilenin keyfinde kalmış kalakalışlarım
yar sonrasızlığında ,oksijeni yok yaramın
ölüyor gibi ,hiç ölmüyor gibi, ama sana ölürcesine yaşıyorum
haller arası, araflar sonrası kaflarım yüceleri imkansızlığa
sızının gölgesi düşer düşlerim
severim, yine de severim işim bu

4…
kalp ucun kırıldı tutkumun defterinde
yalnızlığın ummanı açıldı benim için döktüğün damlanda
kavuşmanın nakkaşı işledi meramını
bilinçaltı çok küçüktür sevgilim
bir rüya kadar, bir kader kadar
senin büyüklüğün yüreğin, adresim orası
bütün dünyamlarımı orada bulursun
budur işte benim gelişimin şiiri, budur son ben