Gölge oyunları oynuyoruz duvarlarımızda...
Işığını kıstık gerçeğin


Hayalimin gücü tükenmiş
Hep aynı eksende dönüyorum
Yaşamak arzuluyorum bir nebze.
Yokluğunu çekilir kılmak için
Varlığına dokunmak bir an.
Bir anı…


Ki seninle başladı yolculuğu bilinmezin…
Hevesle tokalaştığım her el yumruk,
Merakla yürüdüğüm her yol halı oldu;
Ayağımın altından çekilen.
İçtiğim bade, zehirmiş anladım.


Hala da içesim var zehri, deli gibi korkarken ölümden
Divane olup yollara düşüresim aklımı
Gönlümü ezdiresim iki taşın arasındaki buğday misali
Dağılığ dağılıp toparlanasım…
Bölünüp bölünüp çoğalasım…
Hayat da bir değirmen değil mi zaten, ağzımız gibi?


Ağız mı dedim şimdi!
sevmek mi özledim iki dudağının arasında!


Göğüm göğsün olalı;
Kuşlar düşlüyorum kanatları ipekten
Düşler salıyorum rüzgara uçurtma niyetine
Salıncak kuruyorum parmaklarının ucuna
Salla
Ve şikayet etme yükünden.
Başım bulutlara değsin yükselirken
Elin hep üstümde olsun.
Kaderciyim kederime rest çekerken:
kaderim sen, kederim sen...derken
Senden gelen yağmura da, doluya da bismillah!