Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Bilemedik, rasgele karaladık fıtrat sayfamızı Bir oyun sandık da sürdük Dünya’da zevk-i sefamızı Kumarda kim kimi aldattı sonunda öğrendik amma! Bizden önce yükledik tabuta ahiret cezamızı.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
İNSAN ALDANDI şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
İNSAN ALDANDI şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.