2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
891
Okunma
Son Toplantı
yerin oğluyum ve ben göğün
unutmayı öğütlediler bana
yürüdüğüm yolları
ve onları
sessiz gömerken duydum
sabahın gözleri âl âl olmuştu
sonra
bir çivi çaktılar ağzıma
konuşan insa’ydı biliyorlardı
yarım akıllarla
göç mi edilecekti buralardan
matarasında çöl
ve ıssızlık askerleri
benimle birlikte rüya değindiler
dünya’ya
o sert kayalığın ağırlığı kadar değil
bir kuş tüyü kalbim
çengellerine takıldığımdandır
ötmüyor nabzım ve benzim
kapalı kutular bıraktılar
kapalı kutu bıraktım
bıraktım
altına yağmur kaçıran melekleri
saydım
ve savdım sıramı
kar düşündüler sıcağı
gömülürken
eh tabi’i övülürken
tanrımdan bile kan aktı
Payanda
5.0
100% (8)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz