![]() Öptüm AlnındanOnu en çok düşünmediğin zaman Daha çok senindir yalnızlık Dudakların başkentidir sevdamın Her baktığımda farklı bir renk Saçların doğduğum şehrin asi rüzgârı Ve ellerin Her terk edişimde koşarak geri döndüğüm evimdir… Aheste siner kokun ve hiç çıkmaz tenimden Yavaş adımlarla oralı olmamış gibi yaparım Gözlerim hiç dokunmaz belki gözlerine Hep başkalarındadır ilgim Oysa tüm zaferler senin İtiraz etmez dudaklarım dudağına götürüldüğünde Ve hiç konuşmadan kapanır O senden kaçan gözlerim İşte oracıkta itirafımız olur kalp atışları Soyunur tansiyonumuz... Hiç çekme ellerini tenimden Bir an bile nefes almama müsaade etmesin Yüreğiyle öpüşen ellerin Sakın giyme eldivenlerini bu gece Çıplak kalsın yalnızlığım kadar Bulaşıcı bir hastalık tesiriyle Sükûta ersin çoğalmadan içimi söndüren kalabalık Sana doydukça vazgeçeyim Bir başına kalmalardan Kalıp da beynimi firar ettirmelerden Körpecik sancılarım olsun alev topları Bir sende, bir bende… Dilini dehlizlere bölüyor nefesim Yok vazgeçmek veya ertelemek bu finali Artık ölüm yağmuru dokunuyor penceremize Buğusundan kalp çizdim tutarak ellerini Bir sana, bir bana... Tehlike yok, öyle sığ bir denize saplanmışım ki Sen gelmeden açılamam, Uzaklaşamam sahilden ardıma bakmadan Su soğuk dersem örter ruhun tenimi Tut, sakın ayırma nefesini Zamanı değil, ama bölebilirsin ikiye beni Senden önce, senden sonra... Bir tek sen Kimsesiz olmadığımın ispatıdır Aynı rüyayı güneşin farklı gülüşlerine bulayan Sen şimdi uyu Öptüm alnından… Canan Korkmaz / İZMİR |
Tebrikler ediyorum . En kalbi saygımla ...
balıbey tarafından 8/14/2012 2:19:20 PM zamanında düzenlenmiştir.