Ola
















Şu fotoğraf sana ne anlatıyor

Enleminde yaşam
Boylamında ölümsüz denizler var
Desem ki seç birini


Sana yaşam desem mesela ilkin ellerine bakarsın
Avuçlarında Havva nın kirli elması
Dudaklarında yorgun Adem in asil sancıları
Kulaklarında ise coşkun bir varoluş paradigması uğuldar

Sen Havva değilsin Ola
Benim Adem olmadığım gibi


İkimizi de bir elma için
Hatta sonrası aşk denen günah için
İki gram yer için yorma








Ola








Ölümsüz denizleri de gördün ya
Bilinçaltındaki suda yüz desem sana
Boğulmak hissine kapılır mısın mesela

Ya da sorgular mısın göz kapaklarındaki prangaları
Birbirlerini yemiş balıkları görmezden gelir misin mesela

Her ezanda uluyan bir köpek gibi
Bekler misin saatlerin geçişmesini susmak için
Şiddetli bir ruh kokusu alınca

Umutlarını nadasa bırakarak dokun aynalara
Yanaklarına alnına dokunurmuş gibi adeta


Deniz olmuyor yaşamayınca
Yaşam da olmuyor deniz olmadıkça







Ola







Şimdi sana kim olduğundan bahsedeyim
Neden insan olduğundan mesela
Çoğu zaman neden utanç duyduğundan
Yer yer neden şımardığından



İlk cümlem noktalandıktan sonra
Elbiseni değiştireceksin

İzin alma !


Yola çıktığında yar gibi değil buz gibi donmuş
Sevgilerin tarafından karşılanacaksın
Ruhunun dizleri titreyecek

Kim olduğunu değil
Kim olmadığını soracaklar sana

Aç gözlerini haykırarak bak onlara


" Sizim" de aslında


Tekrar kollarımdan tuttuktan sonra
Usulca koklanan nilüfer çiçeklerinin masalını anlatacağım sana
Neden hep sustuklarını
Üstlere neden sefil bir koku bıraktıklarını


Yaşamı ve ölümü
Yeri ve göğü
Tüm yangınları aslında

Hepsinin
Hepsinin hangi zindanda nöbet tutarken söndüğünü








Ola








Simsiyahım gözlerinde
Sen ya da ben bir şey fark etmiyor bu kalabalıkta

Haydi saçlarını topla ve bak etrafına
Bak ki anla



İyidir kıskanılmak bu dünyada kıskanmaktansa
Hepsinden iyidir insanca yaşamak hayvan gibi kokmaktansa















































































































...