Direnemiyorum artık..
Her şeye rağmen yordu bu savaşlarım beni.
Seni unutmak istedikçe daha çok bağlanmam,
Kulaklarımın sesini araması, arabaların korna sesinde bile;
Kalbimin heyecanla sen diye atması...

Her yerde senden anılar,
Hepsi birden hücüm ediyor sanki bana.
Savunamıyorum ruhumu, bedenim ’sen’ krizi geçiriyor sevdiğim..
Gözlerim dalıyor, göz kapaklarımın kapanma isteğine aldanmadan.
Göz kapaklarım yaşlı; yaşlarını silecek, sileceğim hayatımdan silerken beni.
İçimde bir ses, seni çağırıyor hep,
Dudaklarımdan senin ismin dökülüyor her konuştuğumda,
Ve herkesten farklı olarak, her yerde seni göremiyorum meleğim...

Farklıydık ’keşke’ olmasaydık, hep ’farklı’ kalsaydık.
Keşke’m değil geleceğim olsaydın..
Şimdi geleceğim yok benim, geçmişin acıları,
Geçmişimin pişmanlıkları ile yaşıyorum bugünü.
Sus oluyorum birden, küsüyorum her şeye.
Ölesiye çekiyorum son sigaramı ’sen sigaramı’...
Belki duyarsın diye şarkımızı mırıldanıyorum yollarda,
Belki görmüştür diye seni soruyorum sokaklara,
Hepsi küsmüş sen yoksun diye.
Ezgiler anlamsız,
Sokaklar, yollar anlamsız...

Yıldızları izliyorum durmadan,
En azından birini seçersinde, aynı yıldızı izleriz diye.
Anlamsız şimdi sensiz sabahlara uyanmak,
Anlamsız yokluğunda doğan güneş.
Bir bilmece gibi yarım kaldım yokluğunda.
Yarım kaldı gülüşlerim, yarım kaldı sözcüklerim,
Ve ben yarım kaldım.
El’veda so(n)l yanım...

Alican Yıldırım / Özledim Hatırası
25.03.2011