Buğulu masaların üzerinde
Gözyaşlarımı silerken.
Gece sanki üzerime çöküyor,
Hasretin donatıyor masamı.
Çilingir sofraların sessizliği vuruyor yüzüme,
Vuruyor da bir susturamıyorum içimi.
Seni çok özlüyorum gece sabahım,
Huysuz sandalyelerin üzerinde,
Masanın dilinin çözülmesini bekliyorum.
Bekliyorum da beklerken ben de dökülüyorum.
Birikiyor döküntülerim parmak uçlarımda,
Sonra kağıda kaleme sarılıyorum.
Derin bir iç çekiyorum,
İçim dağılıyor, sonra yüreğime sarılıyorum.
Seni çok özlüyorum gündüz bahçem,
Dilini tutamıyorum kelimelerimin.
Durduramıyorum içimin okyanusunu,
Ok yaydan çıktı, sana akıyorum.
Sana susuyorum, sana küsüyorum,
Kendime konuşuyorum.
Sana koşuyorum.
Koştukça yazıyorum,
Yazdıkça dalıyorum.
Yazdıklarımı bir ben biliyorum,
Kimseye anlatamıyorum.
Seni çok özlüyorum gece sabahım,
Seni çok özlüyorum gündüz bahçem.
Seni çok özlüyorum.
Seni çok...

Alican Yıldırım / Seni Çok Özlüyorum