76
Yorum
74
Beğeni
5,0
Puan
4441
Okunma

Sevgili;
Kaç boşluk doğurur bu şiir.
Sen say!
Şimdi; geceye uyanıp
en uzak yerimde kaybettiğim masalları okuyorum.
Nereden çıktı bu deme
Darmadağınım yine!
Şehrimin en derin yerindeyim
bir elimde yokluğunun sesi
diğer elimde istanbul
hangi yana çarpar dudaklarım
bilmiyorum.
Şimdi; sabaha uyanıp
o mahmur gözlerini açma kadın!
en uzak yerindeyim şehrimin
Dış kapının dış mandalıydı avucumdaki aşk!
Sesi düşmüş bir isim
gözlerimden akar gider
ve aşkın eteklerinden tutar gelen her yolcu.
aklımı karıştıran cümleler kuruyor kapıyı çalan her kadın
kime dokunsa sahipsiz sokaklar
ve kime çarpsa rüzgarım
hep seni düşürecek aklıma
biliyorum!
Ve sevgili;
giderken, üstümde unutmuşsun göz yaşlarını.
5.0
99% (112)
4.0
1% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.