Sebepsiz nevbaharlar yaşıyorum sensiz kış ortasında
Sebepsiz çiçek oluyorum vuslatının mevsimsizliğine
Deli gelincik misali...


Yüreğimden nehirler kanatsan da akıtsan gözlerimden
Söyleyeceğim ne var ne yoksa
Çığlık çığlık sevda kusacağım
Hiç değmese de sağır yanlarına


Zalim bir infazın ansızın gelişine karışıp
Düğüm etsen de boğazıma
Kendimi ifade edemediğim kelimeleri ve de sükutumu
İçimde sanıma karışan bir imkansızlık ve kanıma karışan bir kor ateş
İyi ki ateş var ey yar
Yandım narına...


Ve en solumun en derununa sakladığım suretinin gülen yüzüne
Olmayacak dualarda kavuşuyorum
Çok kere keşke çekiyorum tesbih tesbih
Kör sabahlara ter içinde uyanarak
Kana kana özlemini içerken musluklara dayanıp
Nur topu gibi bir sensizlik doğuruyorum ben den içeru...


Ve yine
Henüz yazılmamış şiirselliğin toplamından seni tutup çıkarsam diyorum aydınlığa
Bir kanat taksam tüm dillerdeki alfabeleri bağlasam ard arda
Uçursam diyarımın bakırındaki kızıllığa
Sen kırmızı seversin ya...


Sonra tüm adıllarını gizlesem en en en ütopik cümlelerimin öznesinde
Sınırsız noktalarda son bulmasan, bir nebze tükenmesen, şiirlerimde hiç bitmesen
Kızıllığın bulaşsa biraz deli biraz mavime...


Adamım
Çarşaf çarşaf seni assam memleketimin kulelerine
Akreple yelkovanı hapsetsem
Günde iki kez bana varsan...


Tüm kitaplardaki aşk hecelerini
Başka başka dillerde sana çevirsem
Bendeki seni anlatsam
Milattan önce gittiğin yerden dönsen geri...


Herkes bilir ki ayrılıklar sevdalara dahildir
Çatlasa da sabrımın taşı
Ben seni bir tek pazarları özlemedim
Gittiği yollardan hiç dönmeyenim...