![]() İNFAZŞiirin hikayesini görmek için tıklayın ’’Hayatın en hüzünlü anı,mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın andır’’.. Mayakovski
oku; yağmur ve hüzün bir de yüzün ne kadar yakışıyordunuz geceme mahşer kalabalığı yalnızlığım zirvedeyken tuvalime yansıyan gülüşünle iki tek atalım dedik kum saati vaktinde.. dinle; ne alaturka radyoda çalan eser ne kemanın içli ağlayışı ne de neon ışıklarının yanıp söndüğü sokak aralarında edepli kadınların attığı kahkahalar da değildi beni tarumar eden evcil acılarım var duvar gibi ördüğüm mutluluğuma engel.. yaz; efsunlu gecede herşey doğal akışındaydı müptelâsı olduğum kayıp adam yıldız gibi kaymayıp sığınağım olmalıydı ah! cigaramın dumanı tan ağarmaya meyl ediyor arzular yine şelâle ley-li duygular zihnimi bulandırıyor farzet ki yarım kalmış şiirim beni de sen yaz.. karar; aşk! bacağı kırılmış bembeyaz bir tay yelelerinden tutunarak sonsuza ulaşmak içi boşaltılmış hayal katli vaciptir artık tüm duyguların hatrına ruhuna el-fatiha.. Özlem’ce |
'iki nehir arasında
tek kürekli o kayık
iki dalga arasında
bir limana varamaz'