3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
4847
Okunma
Anlamsızlığınla savaştığım bu gece de
dakikalar saatler birbirini kovalarken
uçurum kenarı yalnizligimın ağır kokusu,
morga benzeyen odama doluyor
ve titreyen ellerim çaresizce baş ucumda yıllanan resmine gidiyor.
yıllandıkca demleniyorsun,
demlendikçe değerleniyorsn yüreğimde.
kapısına ebediyete kadar açılmamaya yeminli kilitler vurduğum
bu dört duvar arasında güneş ışığına hasret yaşıyorum...
avazım cikarcasina sensizlik şarkıları mırıldanırken
ölüm melekleri eşlik ediyor adının geçtiği mısralara.
Ey Yar!
Sen de görüyorsun ki geri dönüşü yok bu yolun.
bütün gemiler yakıldı ve ben ucu bucağı olmayan "Deniz"koydum adını.!!
Yzn: Elif T.
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz