Can almak zevk almak oldu


Avcılar giydi insan postunu
Dillerinde zehirli bir yabani aksan
Kuzeyden hasta adamın ceylanlarına
Saldırdılar sınırı hayalde çizdiler
Doğu batı ne fark eder milleti
Analara kan kusturdular


Beyinler felç oldu
Ve asrı korkutan hükme vardılar
Vurmalı çoluk çocuk bitirmeli bu illeti


Vatan isyan çığlığında inledi
Beni binlerce evladın
Hamuruyla yoğurdular
Yan yana üst üste
Kefensiz yatanlar doğudan batıya
Yapmayın ceylanların ahı tutar dedi


Dinlemediler
Geceden kopup gelen çığlık oldular
Elde kahpe namlular
Ürktü suya küstü marallar
Vurulmadılar saçlarından sürüklendiler
Yaralı hallerinde matem ağlayış
Sonra çırpına çırpına direniş
Bir ölüp bin kez diriliş


Avcıya nazire bir yaralı ceylan
Yavrusunu düşündü aslan pençesinde
Korkudan kurt rolüne büründü
Yavrusu anneyi kurt görünce
Namluya sığındı kurşundan kurşuna sürüldü



Can almak zevk almak oldu


Ceylanlar kurtça duruşa özendi
Kurt karıştı hırsından katil avcı zümresine
Dişe diş göze göz dedi
Sürüye daldı akıllanıncaya kadar
Kelimeden dişleriyle öz yavrularını parçaladı
Kaldırdı kafayı batıdan doğuya
Her evde var bir namlu dedi
Gecenin bağrına hançerdi mısralar
Öz acısına aldanıp öz yavrusunu yedi


Oy havar


Nedir bu
Kimdir avcı
Kimdir kurt
Kimdir ceylan
Kimdir yavru


Oy havar


Kimdir avcıya insan postunu giydiren
Ceylanı kurda çevirip öz evladını yediren..