4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2557
Okunma
Bir resim düşüyor, hayalimin penceresinden.
Kaç yıllık hüsranla çizilmiş kim bilebilir.
Kem talihli güzeller hasret atkıları diker,
Işıklı sabahların bitmeyen gecelerinden.
Mırıldanır gökyüzü yoğun mavi hüznüyle,
Düşünme artık yalnızlığı şair, gün biter ömür biter.
Zaman denilen mevhum, ateş olmuş yakıyor.
Bir resim, hep penceremden ufka doğru boyun büküyor.
Kapanmaya yeminli dudaklar titrek titrek ağlıyor.
Sevda nağmeli türküler yankılanıyor, yıkılmış maziden…
İçime sığmayan ruhum, gün be gün içimi acıtıyor.
Resimden bir el durmadan beni ölüme çekiyor.
Galiba ölüyorum…ölüyoruz…
Cevap Yaz