Dün gece hakikatin kulağını çektim
Ne kadar gerçekçi ürpertici
Biraz da yorgun
Dokuzuncu köyden yeni gelmiş
Yalancı kelimeler sereyim altına
Hakikatsiz ninniler fısıldayayım ruhuna
Dondurur düşüncemi soğuk soğuk öksürüğü
Kendine gel mesajı verir alaycı mısralarıma
Kalem susar irademin pençesini kırar
Gerçekliğin acısında hizaya gelir



Sevgili diyesim gelir
Severken ihtiyacım yoktu sana
Platonik denen ifritten bulaşıcı bir bela
Titretiyor hücrelerimi fıtratımı bozuyor
Işığım ardındaki gölgelere gebe
Dönüşü olmayan savaşlar içimde başlıyor
Kanayan gözlerimden sen damlıyor
İçimin kanı çekiliyor adın birinin dudağında
Hakikat dediğin buzdan heykel
Gözlerinin yürek dağlayan sıcaklığında eriyor



Sevgili diyesim gelir
Ayrılıkta zaten ihtiyaç yoktu sana
Gidişin bir ömrü ikiye bölen
Keskin sırat kıldan ince
Şairliğim elimde denge çubuğu
İp üstünde cambaz adımı ağlayışlarım
İsyanım hayallerimin nazar boncuğu
Düşsem şairliğim sonlanacak
Ya da çırpına çırpına gebereceğim
Ne farkı var ki ikisinin
Mısralarımın beyni kanayacak
İşte o zaman dili kopacak hakikatin

…………………………..

Dün gece hakikatin yüzünü gördüm
İki çizgiden ibaret
Bir sevmek bir ayrılmak

Ne yalan söyleyeyim ürktüm