Zorunlu bir ayrılıktan geçerken dudaklarım
tecrit odasına kapatılan bir deliyi oynuyordu çizgiler

dehşet
iki büklüm
fakat yek

seni özlemenin en can alıcı noktasıdır bu
evlat acısı gibi sisli
bulanık
kör
terkedilmiş

mimarisi ipuçları taşır idamına yüreğimin
tiktak tik tak

ah hayır

sen daha gelecektin
bir pazarı alnından vurup
tutacaktın saçlarımdan
kavrayıp yalnızlığı
behçet’ten sana
şairsiz evler yapacaktım
kokacaktı gül
gül vuracaktı
-burada renkler hep kayıptır

kül,korku,sancı,karanlık,yoksun
ve daha nicesidir sessizler
büzüştürülmüş bir klarnet sesinden uzağa
çok uzağa atıldım
tabana kuvvet olsa
anca bu kadar hızlı atardın

-sil ki fonksiyonları kurusun gecelerin
alımlı bir güneşten kopmuş
ama ben daha iyi olurum
ama ben evlatsız! anneyim..

göm!kudret dedikleri şeyin karesidir acı
ama ben yıldız da olurum

Kadıköy sararırsa bir akşam
uçurum dudaklarındadır sabahın

ve şimdi yokluğunun ateşi
ve şimdi kül tablasında unutulan söndürülmüş umutlar
ama ben sadece
ortaçağ delisiyim
öpersen çıldırırım

Merve Taşçı