göçebe cümlelerin yorgunluğuyla sustu dilim
herbirini ağzımda unutmuşum meğer
bundanmış ağırlığı sözcüklerin.


sevgilim,
sanma ki tek sahibi sendin kalbimin
ben bu yüreği kimbilir kaç kez
ödünç verdim aşka.
her seferinde sandım ki bu başka
-değildi elbet-



bunun adı büyümek olsaydı eğer
-ki büyümedim-
dağları kıskandırırdı ihtişamım
oysa hala cümlesini arayan
küçücük bir noktayım satırlarda.




sevgilim,
heybetini yitirdiğinde sözlerin
nazarımda.
düştü anlamı tümcenin.
hiçbir yüklemin hükmü yok
öznesi sen olan sayfalarda.



bil istedim...


Bahusus teşbihler alışılmışın dışında harika kullanılmış, hakeza imgeler de çok özgün...

Güzel bir anlatım, etkili ve etkileyici başarılı bir çalışma...

Tebriklerimle, esen ve şen kalınız...

Saygıyla...

edibahmet31 tarafından 12/20/2011 7:44:32 PM zamanında düzenlenmiştir.