kaç bahar geçti bilmiyorum,
hepsi birer buhran mıydı?
eskittikçe dirim dirim canlanan
o yıllara meydan okuyan sen değilmiydin...

seğirtip arkama bakarken
solan bir yüzün
kadifemsi yanaklarında bir yaldız ışıldarken
o yıllar aklıma dem olup geliyordu..

ve sen takılıyordun oltanın diğer ucuna,
bir diğer ucunda da paslı elerimden kalma apak bir is...

neden anlaşılamadık dakikalar çürüdükçe
belkide anların ayırımına varamadık
belkide soğuk bir duşun yarattığı
buğudan kurtulamadık....

hatıralar bir bir canlanırken
sıcak elerini anımsıyorum..
sözcüklerin bir düş gibiydi
ilham oluyordu tüm gece boyunca....

evet, kaç akşam, kaç sabah geçti!
herşey anılarımızda saklı kaldı
bilmiyorum ama beni hiç anıyormusun
demiyeceğim.
çünkü beni çoktan bir kenara atıp unuttun..
bana sitem mi ediyorsun diye söylenme sakın,
hani sen değilmiydin yıllara meydan okuyan
o şuh kız!
keşke hep öyle kalsaydın
biliyorum yaşam ve değişim diyeceksin
o bir bahardı geldi geçti diyeceksin
verdiğim sözlerden hiç iz kalmadı
herşeyi ama herşeyi unuttum..
bırak ta yazdığım şu şiire biraz ara verip
ağlayıp sızlamak istiyorum
şu sözlerden sonra duygusal bir çocuk oldum
piyerlotide ki eski günlerimizi
birbirimize söz vermelerimizi
başını göğsüme usulca koyup
gamzelerinden oluşan o gülüşlerini
anmak istiyorum..
en önemli anımıza gelmek istiyorum
hatırlıyormusun
karşımızda bir bahçe duruyordu
bahçede kırmızı leylaklar vardı
ve sen o güllere bakınca bir söz vermiştin
güler solmayana kadar tükenmeyeceğiz
oysa o güller solmadı
ama sen neden tükendin?


Turan ETGÜL