![]() Yeni Antlar Yazmak İçin Ölmediniz Sayınlar...Şiirin hikayesini görmek için tıklayın şiirim, silindi..affedin e mi?
Uyutmak için topların hiç susmadığı kentlerin toprağına el yüz sürüp düşünmek istedim. Mesela sensizliği düşünüp de acı çektiğim şehirlerden ne farkı vardı oralarda yaşamanın? Acaba uykularımın en banal tarafında cam kesikleri taşımam için izin mi vermişti zaman ?
Havai fişek olmadığını bildiğim patlamalar sonrası, sanal bir acının kurbanı olmaya yakın hüzünleri boğdum ellerimle. Aslında yaşamanın en kötüsü, sürünmekti; bildim ve tecrübeliyim. Sevmek kadar lekeli, ölüm kadar hevesliyim artık her gözümü açışımda.
Izdırabın soluğunda muazzam kentlerin yıkılışlarına şahit olmuş kazalarım oldu. Aslında iyi olmak, her şey değil; biliyorduk hepimiz, ama kendimizi kandırıyorduk. Ceylan tadını fazla bilmesek de, ceylanlar öldürmeyi silahlarla iyi biliyorduk aslında; bedavaydı çünkü ölüm!
Maddi manevi bu uğurda canların soluklandığı rüyalarda, şiirlerin en namuslusu; susmak olmuştu! Çoğu zaman mitinglerin en kavgacı delikanlısı; çalışmaktı. Ve aslında dağların özgür bırakılmasını sağlamak için çalışmalıydı tüm yabancı isimler, aşina bildiklerimizle beraber.
Gelişin gibi tüm mutluluklarım bu dünyada İki öpücük şimdi kondurmak istiyorum. Biri o güzel gözleriyle yaşamın en derin yerine göz koyup, mutluluğu yaşamak da bilen çocuklara, bir de senin omzundaki bene.
Ve susmak istiyorum artık virajlarımın ardı sıra uzun bir zaman. Harcını ödediğim masallarım olduğu için şanslıyım aslında benim canım memleket kokulu sevgilim.
Yeni bir ant için çok geç kalmadık; hala nefes alıp veriyoruz dostlar! |
sevgimle...