Bu şarkılar şifa duaları
Bu şarkılar yıkar duvarları
Bu şarkılar dostluk sal’aları

Bir boşluk ki tükenen kelimeler de
tıkanıyor daha fazlası söylenmeye


Bir şarkı başlıyor...


...adım adım çarşının sokaklarında
küçük bir çocuğun işporta tezgahı
bazen çorap, bazen ayakkabı sandığı, bazen de gözyaşı
elinden hiçbir gelmiyor büyük adamların
lağımlar caddelerde bir sığınak ağlamalar için
savaşıyor pencere kenarında hatıralar
yaslanılan soğukluğu kadar hasretlik yaşam
ölüyor çocuklar, gidiyor başka şehirlere bulutlar
yağmurlara hasret kalıyor bir adamın yanakları
kanıyor yüreklerinde küskün resimler
solgun bir papatya kadar hüzünlü hayatında
yaşamak sarıyor çerçeveleri, eriyor gülüşlerde buzullar...


geçenler hep acıtıyor
geceyi söndürmek isterken
gençliğin eskiliği sarıyor oyunları


...şarkılar avutmuyor incinmiş yürekleri
kalabalık yılgınlıklar buluyor nemli gözleri
suskun bir dil yakıveriyor körkütük sevgileri
masallarda kalıyor mutluluğun gülen resmi...


sevmek daha bir acıtıyor
sevmekle mutluluk imkansız
severken acı çekiyor seven gönüller


şarkı devam ediyor...


...kim bulmuş ki uzun süreli bir umudu
umut gözlerinle uzanıveriyor sevinçlerin
görmek zor çoğu zaman, anlamsız
türküler kına yakıyor mesafelere
ıslak bir ölü kalıyor unutlmaya gözlerde
bir an titretiyor sokak çoğunun kalbini...


başka bir teselli aratıyor aşk
çalan kapılarda cevapsız çağırlar
tükenen ömürlere bedel


eteğinden
üzüm tanesi
kırık bir misket


...öncesi ve ...sonrası


bir şarkı daha bitiyor...


...sevmek sahilde ölü bir ümit
hiçbir ressam çizmek için hevesli değil
kıvranan güneşinde yeniden gün soyunuyor
akşamlar bir başka hüzünlü şarkı sonlarında...


unutuyor herkes,
unutmak bir umut belki de!


başka bir şehirde aynı şarkı yeniden başlıyor...