Neredesin?
Kötürüm olmuş bir dilenci inatla dileniyor;
Yaşamaktan soğumuş bir cüce usanmadan eğilip karıncaya selam veriyor...
Neredesin? Bütün vakalar vuku buldu ama hâlâ yoksun.

Yumruğumu masada bile unuttum, öyle sert, öyle asabi.
Mevsimler şeridim grevde, yoksun diye mevsimler bile başlamıyor.
Bu gün ayakta durmayı beceren bir A harfi çizdi içimde biri,
Öteki ise hâlâ bir tam sayfa ödev derdinde.
Neredesin deney fareciğim?
Kör/ebe oynaşıyor çocuklar,
Rappunzel’in saçları dakikleşti, yorgun düştü.
Gelsen diyorum artık, hayat normale dönse.

Tebessüm ediver de normale dönsün çatık kaşlar,
Sıcacık bir çay ısmarlayayım bütün galaksiye.
Bir gülsen yeter, demlenir zaten kendi kendine.
Gamzelerine doldurup gözlerine karşı yudumlarız, yalnızca ikimiz.

Radyoda güzel bir şarkı çalıyor bak.
Guglielmo Marconi’ye selam olsun!
Kâğıdın icadına şükürler olsun,
Graham Bell’in ruhu şad olsun;
Tüm icatlara vesilesin B,
Öyle ki sesin Mozard’ın senfonisi gibi huzur veriyor ahizeden akınca.