tam tam seslerini vuruyor zaman
anmıyorum adını
söylemiyor dilim
eskisi gibi, yangınlar çıkartıp
kendi ellerimle
atmıyorum yüreğimi içine


döne döne kendimi sardığım
hüznün yumağı, çözüldü artık
bitti amansız kederim


melânkolik şarkıların
meczup kahramanı değilim
kaptırmıyorum gecemi, uykusuzluğun seline


örse düştü kalbimi yöneten gözlerin
ellerimin ateşinde dövüldü
hıncımla savruldu, boğazımda duran hakikat


eşkâlin kayıp
küllerin
kıyâmet gecemden kalan korkularım
silkeledim geceyi, gün yırtığımdan


adın, dilimin zikretmeyeceği tek isim
geçti narkozunun etkisi
boşluğa savruluşunu kutsuyorum şimdi


hardın / hardım
söndün / söndüm
geçtim tıkanık, karanlık yolu
nefeslenebilirim artık


haydi ver elini kalbim
nihâyet
bozkırda, tek bir ağaç olmaktan kurtulduk


bak! / beyaz sardunyalar sarmış bahçemizi
iyot kokuyor deniz
avazımızdaki rüzgârla
tıka basa doyuralım yelkenlerimizi
yunuslarla yarışalım yollarda
doğu batı, kuzey güney
bizim bütün yönler
asi başımızla
nereye istersek, oraya dönecek rotamız
keyfe keder, varacağımız yer


içimdeki yolda
bir yaz dolanmaya başladı bile
çıplak ayakla
yuvarlanıp yatmak var yeşilde
çimen lekesini özledi dizlerim


dünün ayak izleri kalsın yerinde
gözlerimin yeni aksini tanısın aynalar
kısmetse
açılmadık bir zaman var önümde
çok şükür
boşaldı karanlığım, göğüs kafesimden…



Hâdiye Kaptan
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.