Vur sende düşeyim
yıkılan ince bir veda olsun
Ayrılığa kelepçeleyelim zamanı
suskun kalsın herşey
bağırmadan tartışmadan
sessizce ayak uclarından çıkıp gidelim
bilmediğimiz zamanlar oluşsun
siyah ve beyaz ikilemi gibi
ayrı ayrı düşelim resimlere



Hiç bir ressam çizmeye cesaret etmesin
Seni
Dokunmasın saçlarına renkler
Baharlar gelmesin infazı kesinleşmiş papatyalara
artık bütün herşey seni sevmiyoruma çıkıyor
dar ve geçit vermeyen yolların arkasından
elvedalara veda ediyorum
durgun bir sabaha günaydın
günaydın aşk’m
Sensin gözlerimden düşen
bir çiğ tanesi gibi
yüreğimin korkak titrek bakışları arasında
itiraf edemediğim sensin
...



Kalacak bütün hatıralar senden yana
Attığım her taş deryalardan kayıp sana koşacak
Bir balıkçı seni çekecek her gün ağından
Seni bana bağlamak



Zaman ..
Belki de herşeyin bitişi zaman
Saatlerim sana çıkacak
Bir yelkovan koşacak
Bir akrep kovalayacak
Kıskacında kalacağım zamanın
düşeceğim
Öfkeleneceğim
Ama hiç biri sana değil
Hiç biri sana değil..
Hepsi ince bir veda
bir bütün olmak isterken
Parça parça düşmüş yüreğimin
Kimsesiz resmi
Sen üstüne alınma gözüm
Bunlar bir elvedanın son "vedalaşması"
Son yolcunun el sallamaları
Hoş çakal aşk
Hoş çakal ...



- Muhammed YALÇINKAYA -