Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
karanlığa teslim soğuk bir gecede rüzgârın rahmeti önünde eğildi ölümsüzlük mahkumdu cesetler kabirlerine acı çığlıkların esaretinde sessiz bir gürültüye teslim olduğunda hayatın çarkı kefene sarılmış ruhlardı şahidim
en mahrem sırların göğe yükselme vaktinde kıskandı ölüme gidişimi gölgesinde gözlerimi öldürdüğüm karanlık
dilime dolandığında ölüm çengeli sakin çok sakin düğümler atıldı son nefesime doğ dercesine sonsuzluğa kayboldu ayaklarımın altından toprak
boşluğun aynasına yansıdığında yalnızlığımız konuştum ben o suskun
siyahın efendisi olma zamanıdır şimdi bedenim uzandığında kollarına bileklerimin infazınadır hükümsüzlüğüm kadavraların şehadetinde tüm vazgeçişlerin tanrısıyım yoktur artık sözüm bu andan sonra sadece sana geliyorum gözlerindeki hüzne öykündüğüm ölüm
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
ölüm çengeli şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
ölüm çengeli şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.