Yetmişli yılların başında
Biçerdöverler yokken
Urfa Harran ovasında
Buğday tarlaları
Sapsarı kesildiğine
Babam binermiş
Frensiz lülüfer traktöre
Patozu takarmış peşine
Bir çırpıda varırmış
Harran eline,
Yüzü gözü toz sap içinde
Her yaz gidip gelmiş
Bir ekmek peşinde…
O gün akan terle
Helal rızk gelmiş
Körpe yavrularının midesine;
Benim babam
Böyle katlanmış gecelere
Kaynamış sular inmiş
Temmuzda hücrelerine
Benim babam bir taneydi
Kimse su dökemezdi
Onun eline,
Adamların tükendiği günde
Adam olmanın
Kitabını yazdı yüreğimize…
Bir gün telefonum çaldı
Sabahın yedisinde
Acılı haber
Erken yetişti pencereme
Anam ağıtlı bir halde
Oğlum bir haberim var sana,
Baban şu an hastanede
Durma çabuk gel eve,
Dizlerim tutmaz oldu
Kaldım olduğum yerde,
Bir anda irkildim
Geldim kendime
Anne bir şey mi oldu
Babama dediğimde
Annem soğuk bir dokunuşla
Kardeşine haber vermeyi unutma
Bir an evvel gelin memlekete
Çat telefon kapandı yüzüme
Anladım ki çekildi perde
Yıldızlar döküldü pençe pençe
Vakit tamamlanmış
Can dayanmış kemiğe
Çaremi çırpınma dövünme
Çok dua ettim yüce Rabbime
Metanet verdi dizlerime…
Hayat bambaşkaydı o gün
Sekiz saat gittim otobüste
Nihayet vardım bizim ele
İlk karşıma çıkan abime,
Söyle ne oldu dediğimde
Bakakaldı gözümün içine
Sonra oturdu olduğu yere,
Babam babam dedi
Birkaç defa;
Tuttum kollarını elimle
Ne oldu babama
Söyle Allah aşkına
Birden boşandı
Yaşlar yüzüne;
Anladım ki babam
Çoktan gitmiş Rabbine
Kuşlar uçmuyor gökyüzüne
Yazları patoza giden adam
Veda etmiş Harran eline,
Toplandı aile fertleri
Dizimin dibine
Bir çift sözüm oldu
Onların hepsine,
Her canlı ölecektir mutlaka
Babam da canlı olduğuna göre
Oda gitti geldiği yere,
Bağırmak ağlamak
Olacaksa fayda
Gelin birlikte bağıralım
Çıkıp sokağa,
Bu veciz hatırlatma
Döndürdü herkesi hayata
O günden sonra
Güneş yeniden doğdu
Bizim sisli ocağa…
Güneş doğdu doğmasına da
Gecenin karanlığına
Gömülenler oldu daha sonra,
O gündür bu gündür
Hep babam gelir rüyalarıma,
Galiba çok kızmış çocuklarına
Yoksa neden gelir hep yanıma
Ey baba!
Rahman ve Rahimden
Rahmet diliyorum sana
Çok yorulduk
Halımıza bir baksana
Belki ruhun dolaşıyor aramızda
Biz bundan habersiz yaşasak ta,
Hakkını helal et çocuklarına
Yoksa karanlıklar,
Hiç gitmeyecek uzaklara!
Yıl:27.04.2006
Saat:01.00—01.25
Çengelköy/İst
EROL KEKEÇ