zaman yönünü değiştirdiğinde rüzgarın
zor şey kapatılan yollara gurbet kalmak
ve
duvarın ardındaki küçük adımlara sessiz dokunmak



tuhaf tebessümle bakıyorum iç geçiren mutluluğuna senin
bak ansızın doğuverdi yeni bir bahar
akşamüstü dokunucak parmak uçlarına
bütün tazeliğiyle çiçekler
ben
gölgende kıvrılışımı seyrederken
anıları karanlık sokaklara döküp
kimsesiz olacağım
ve
ölümü en çok ben seveceğim



bütün masallar birbirinin aynı
kör aynalardan kayıp giden güneş gibi an
heyecanı eksik
gülüşü yarım
hüzünleri ise taze
kalabalıklarca yürüyen



şimdi güne düştüğüm birkaç izim
içimde intihar parçaları


biliyorum
birazdan geçecek tenimdeki ayrılık sezgileri
yağmur usulca yağacak
kendime kırılmamış bir gül vereceğim
mor akşamlar kıskanacak
ki
dudağımda vişne rengi ışıltıyla
alımlı bir fotoğraf bırakacağım


ve
Annemin gittikçe eskiyen yüzünde yıldızları seyredeceğim